ay bile utanırdı,

tehhada yar değiştirirken.

siz;gecelerin yıldızlarını bile aldattınız...

yanılgı örttü üstümüzü
kırda ,çiçekler dermeyi unuttuk
ucu bucağı olmayan
denizlere daldı en güzel bakışlarımız
bir dost bizi terkettiğinde
yapayalnızdık kıyısında.
bir gece vakti sevdalandı dilsiz
yol mevsimlerden de yalandı
ne lazım bize bilemedik
her gülüşümüz hesaba yazıldı.
yalandan, usta çizimler karşılığımız
hangi bilete,
hiç sönmeyen ateşin sözünü vermişiz
bekleyene,
haritaları yıldızlı geceler belletmişiz.

biliyor musun?
korkutmaz, en sevgiliyi bile
buza kesmiş bir gecede
en ışıklı yıldızken,
kayıp düşmeyi göze almak...

Kayıtlıyım apaçık.
Sorguda ve zordayım.
Alışmak dediğin,yolumun üstünden yüreğime basıp geçtiğin günlerde mutluluğun perde perde yırtılması gibi.Kim kendinde,rutubetli bir çaresizlik saklar ki.Kaybedilen çöp değil,bir uğursuz kurşun değil.Can.
Bilemezsiniz.
Bilemezsiniz.
Ben ben değil,bilemesiniz...

veda

böyle sevdim
kaç kişilik öldüm, değiştirmeden seni
şimdi sanırım kovalıyorum düşlerimi sadece
kasımlarda dudağımdan düşen güneşin yolculuğu gibi
öksüz bakışlar yoculuğunda.

arkamı dönmeyeceğim
sen çeker gidersin
karşımda yüzün apaydınlık
gücüme gitmiyor karanlık.
cehennemin yaşındayım
bir daha büyüyemem ikimizin yerine
düşer nasılsa suretimden kimliğim, ayaklarının dibine

irkiliyorum
ne manasız sözler etmişim
kahır dolu feryad figan
vedalar,
en çok korkmadan koşmak koşmak sınırsızca
en ağır sözmüş.

böyle sevdim,
fitilli lambalar yaktım zindanımda
yüzünü daha az anımsamak için
gizlisi sevilirmiş dört nala
son bakışların...

Sual ettim...

Hoşgeldin,boşuna beklemedim.Karmaşaydım.Plansız şehirler gibi.
Suyum içilmez,yollarım taş toprak,içim dışım kapkara bulutlarla örtünmüştü.Başını kaldırsan üstüne yıkılacak gibi, bir çift dumanlı göktüm.
Sana bir yağmur diledim,anlatılmaz.Uyunur altında.Çocuklar bile yanında masal kalır.Sevinçliydi o denli.Gelmedin.
Boşuna dilemedim.
Onlara, siz de bir duvar örün dedim.Anlatamadım.İnsanlar dört duvarı seçtiler.Ben deli otlar sınadım,yabani kokular biriktirdim.
Ama sana kızaran yapraklar mevsiminde,bembeyaz sözler verdim.
Sual ettim.
Gece;katran benim dedi,beyaz sen.
Rüzgar;bu umut burda demlenmez,ateş ben har sensin dedi.
Sual ettim;
Acı;sığmaz defterlere dert,sen yazı ben kaleminim dedi.
Hepsi o kadar.
Gerçek;söz dedi.
Sözdür...

yine...

Kale burçlarına çıkmışım,sallamışım ayaklarımı, anılarından aşağıya.Tanışıklığımdan tahammülsüzleştiğim yahut bir o kadar yabancısı olduğum bu şehri boğuyorum gözyaşlarımla.

Elimde ömür boyu sen.

Elimde ölüm boyu badem çiçekleri ve sen.

Bir yerden başlasam siz de ağlayacaksınız sanki.Kaç bin yıllıksınız çınarlar.Bakmayın hep gülümser gibi durduğuma.İlk tokadı sırf bunun için yemiştim annemden,vazosunu kırdığımda.

Mimiklerim o günden beri hep pür telaş.


Gidiyorum sokaklar.
Kamburuna yetimlerinin sessizliğini atmışlara kalıyorsun.Yanakların yine ıslanacak.Orospuların şefkatine kalıyorsun.

Gidiyorum cevaplar.
Bin bir ses oynuyor yelkenimde.Çok çırpınacağım biliyorum.Kavuşturamadım sorularıyla seni.O sordu ben sustum,o sordu ben.
Sana kalıyor yüzünü aydınlatmak...
En sevdiğimin...

Bileyci

İnançlar bilenir!!
Kendine gülümseyebilen insanlar bulmalı
Hala meraklı okul çocukları arıyorum.
Öfkeler bilenir!!
Alın teri bir derin sızı burnumda
Masalara inmeye hazır yumruklar bilenir.
İçinizde saklanan ömür boyuna verilmiş sözler bileylerim
Çaldırdığınız ''geceyarıları'' için ölüm boyu günler billeylenir.
O'nun adınaİçine akıttığın gözyaşları için,kalp uykusu bileylerim.
Yüreğiniz ağzınızda koştuğunuz pencerenize; hiç bir şey olmamış gibi huzurlu umutlar asmayı vaadedemem ama.
Neden bileylerim,''dayan kalbim''bileylerim.
''Geçecek''bileylerim.
Işıl ışıl...